یه بار یکی نوشته بود که می‌خواد توییت‌هاش رو کتاب کنه. من به جدی یا شوخی بودن حرفش کاری ندارم اما واقعا ممکنه که یه روزی یه ژانر از کتاب به وجود بیاد که شبیه همین عبارت‌های ۱۴۰ کارکتری باشه که مردم در توییتر می‌نویسن. یه زمانی ویکتور هوگو، الکساندر دوما، بالزاک و …  داستاناشون به صورت پاورقی توی روزنامه چاپ می‌شده و برای همین یکی مثل ویکتور هوگو کتاباش اینقدر طولانیه. وقتی مجبور باشی برای روزنامه هر روز داستان دنباله‌دار بنویسی، مجبوری هی طولانیش کنی وگرنه که زود داستان تمام میشه. میشه تصور کرد که نویسنده روزی ۲ صفحه هم واسه چاپ داده باشه و اونوقت توی یکسال چقدر میشه! البته همه که اینطور نبودن.  مثلا مادام بواری  به صورت پاورقی نوشته نشد و بعد از تمام شدن منتشر شد.

این داستان در مورد کمیک مصور هم بود. دهه ۶۰ و ۷۰، کمیک مصور هنوز فرمت کتاب رو نداشته و در مجله و روزنامه چاپ می‌شد. البته اگه این اتفاق در مورد بعضی از وبلاگ‌ها میفتاد هم بد نبود. پیش آومده وبلاگ‌هایی خوندم که واقعا خوب بودن.

 

Publicités

Laisser un commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s